გაზეთი “24 საათი” 23 აპრილის ნომერში ყურადღებას ამახვილებს კანონპროექტზე, რომელიც “საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში” დამატებებს ითვალისწინებს. პროექტი ეხება ელექტრონული და ბეჭდვითი მედია საშუალებების მიერ ბრალდებულის პიროვნების მაიდენტიფიცირებელი ფოტო, ან ვიდეო გამოსახულების გამოქვეყნებას - გაშუქების რეგულირების საკითხებს.

“ელექტრონული და ბეჭდვითი მედიასაშუალებების მიერ ბრალდებულის ფოტო ან ვიდეომასალის გამოქვეყნება სასამართლოს მიერ მის მიმართ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანამდე, არღვევს უდანაშაულობის პრეზუმფციას და ლახავს ადამიანის პატივსა და ღირსებას”, - ამბობენ კანონპროექტის ავტორები და ცვლილებას ბრალდებულის უფლებების დაცვით ხსნიან.

“24 საათის” ცნობით, სხვადასხვა პოზიციის მქონე ადამიანები ამ ცვლილებაში მედიის უფლებების შეზღუდვას ხედავენ. კანონპროექტის ავტორები კი, ამ მოსაზრების საწინააღმდეგოდ საზღვარგარეთის გამოცდილებას ასახელებენ. ისინი ამბობენ, რომ განვითარებულ სახელმწიფოებში ელექტრონული და ბეჭდვითი მედიასაშუალების მიერ ბრალდებულის პიროვნების მაიდენტიფიცირებელი ფოტო, ან ვიდეო გამოსახულების გამოქვეყნება - გაშუქების საკითხი  დარეგულირებულია სხვადასხვა კანონითა და მასმედიის პროფესიულ ორგანიზაციათა წესებითა და მითითებებით.

მაგალითად, დიდ ბრიტანეთში, წერს “24 საათი”, სისხლის სამართლის აქტი კრძალავს ეჭვმიტანილის ფოტოს გადაღებას სასამართლო სხდომის დარბაზში, სასამართლოს შენობაში და ტერიტორიაზე. შესაბამისად, მედიის წარმომადგენლებს  უფლება არ აქვთ გადაიღონ ეჭვმიტანილი სასამართლოში, სასამართლოში  შესვლისას და იქიდან გამოსვლისას.

გაზეთის ცნობით, იგივე მდგომარეობაა შვეიცარიაშიც, რომლის სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი კრძალავს ფოტო და ვიდეო გადაღებას სასამართლო დარბაზში და აგრეთვე სისხლის სამართლის საქმესთან დაკავშირებული სხვა პროცედურების გადაღებასაც, სასამართლო დარბაზის გარეთ.

საფრანგეთის კანონში პრესის თავისუფლების შესახებ ბოლო ცვლილება, წერს “24 საათი”, 2002 წელს შევიდა, რომლის თანახმად ჯარიმა დაეკისრება იმ მედიასაშუალებებს, რომლებიც ხელებსა და ფეხებზე ბორკილებდადებულ ეჭვმიტანილს გააშუქებენ.

გაზეთს იმ ქვეყნის მაგალითიც მოჰყავს, სადაც პოლიციის მიერ დაკავებული ეჭვმიტანილის გამოყვანა საჯარო ადგილებში და ამ გზით მასმედიისთვის მისი გადაღების საშუალების მიცემა გავრცელებული პრაქტიკაა.  ამერიკაში, როგორც წესი, პოლიცია წინასწარ უთანხმდება მედიის წარმომადგენლებს და აწვდის მათ ინფორმაციას ბრალდებულის გადაყვანის შესახებ.