როცა საუბარია, რომ ჯავახეთის მოსახლეობის 75 პროცენტს ქართული ენა არ ესმის და ამავე დროს ამ რეგიონში გამოდის ორენოვანი( ქართულ -სომხური ) გაზეთი ,,სამხრეთის კარიბჭე” და ჟურნალისტი ამ ინფორმაციას სამ წინადადებაში აყალიბებ ( ლაკონურობა კარგია, მაგრამ არა ამ შემთხვევაში) და არ ინტერსდები ამ გაზეთის პრობლემებით, გამოცემით როგორ ფიქრობ ლევან ნორმალურია?
არ მიყვარს ამ ბალანსზე საუბარი, მაგრამ ჯანდაბა! ვერ გავექეცი, და ამ ჩანაწერში სადაა ბალანსი დაცული მედია საშუალებებზე საუბრისას?
პირველი წინადადება მართლაც კარგია, რეპორტაჟივით იწყება და შენ შეგყავარ მართლაც ჯავახეთში, მაგრამ მერე დავიკარგე:( აღაც დამეხმარე და ხელიდან გაცურებული კომპასივით გაქრი.
ვაი, რომ სტენდის არარსებობა არ არის სამცხე-ჯავახეთის ბეჭვდითი მედიის მთავარი პრობლემა:(
ზეწოლის ფაქტები არ არსებობსო - წავიკითხე ზემოთ და დაინტერსდი ვინ არიან ამ ტელეკომპანიის მფლობელები? ალბათ არა, თორემ მაგ კითხვის დასმის სურვილიც აღარ გექნებოდა:)
",,გაზეთებს აქ ვინ კითხულობს? ეს ჯავახეთია ცავატანემ",- დამტვრეული რუსულით მეუბნება მოხუცი მამაკაცი.” - ეს კი ნამდვილად შთაბეჭდილების გაზრდის მიზნით გაქვს შემოტანილი. ,,ცავატანემ” - ხომ რაღაც მაგიურად ჟღერს და ამით ვითომ მიმძაფრებ გრძნობას, რომ ჯავახეთში ხარ . კარგი რა ლევან!
რა ვქნა მეტს ველოდი და
როცა საუბარია, რომ ჯავახეთის